Johns Hopkins Medicine’dan bilim insanları, mRNA tedavilerinin hücreler içinde daha fazla protein üretmesini sağlayabilecek olası bir yöntem belirlediklerini açıkladı.
Nature dergisinde yayımlanan araştırma, doğal olarak oluşan bir RNA modifikasyonu olan N4-asetilsitidin (ac4C) üzerine odaklanıyor. Günümüzde önde gelen mRNA platformu ise COVID-19 mRNA aşılarında kullanılan N1-metilpsödiuridin (m1Ψ) modifikasyonuna dayanıyor.
Araştırmacılar, iki yaklaşımı kültürde yetiştirilen insan dendritik hücrelerinde ve fare karaciğer hücrelerinde test etti.
Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden biyofizik ve biyofiziksel kimya doçenti Bin Wu, sonuçların ac4C’nin hücrelerin hastalıklarla mücadele için terapötik protein üretimini sektör standardı mRNA platformuna kıyasla daha fazla artırdığını gösterdiğini belirtti.
Ekip, ac4C ile modifiye edilmiş mRNA üzerinde ilerleyen ribozomların, m1Ψ ile modifiye edilmiş mRNA üzerinde çalışanlara göre neredeyse iki kat daha hızlı hareket ettiğini tespit etti.
Araştırmacılar bu durumu, mRNA üzerinde ilerleyen ribozomların yavaşlaması sonucu oluşabilecek bir “trafik sıkışıklığına” benzetiyor. Ac4C modifikasyonunun ise ribozomların daha hızlı ilerlemesini sağlayarak bu durumun önüne geçebileceği ifade ediliyor.
Bilim insanlarına göre bu bulgu doğrulanırsa, aynı miktarda mRNA kullanılarak hücrelerin daha fazla protein üretmesi mümkün olabilir. Böylece gelecekteki bazı mRNA tedavilerinin daha düşük dozlarla hedeflenen etkiye ulaşmasının önü açılabilir.
Bu yaklaşımın enfeksiyon hastalıklarına yönelik aşılar, kanser tedavileri ve otoimmün hastalıklara yönelik deneysel uygulamalar açısından potansiyel taşıdığı belirtiliyor.
Araştırmacılar, insan vücudunda güvenli ve etkili olup olmadığının belirlenmesi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu vurguluyor. Şimdilik ac4C, deneysel bir yaklaşım olmayı sürdürüyor.
