Bu yazı sanadır anne…

Benim güzel annem… Memleketim gibisin sen… Bazen sinirlendiğim, kaçmak istediğim ama sevmekten hiç vazgeçmediğim…

Bir kadın tanıdım ben… Ona anne dedim… Benim güzel annem… Memleketim gibisin sen…
Bazen sinirlendiğim, kaçmak istediğim ama sevmekten hiç vazgeçmediğim… Saçının teline zarar gelse kıyametleri koparacağım… Yine bir Anneler Günü ve bu senin için yazdığım ilk köşe yazım…
Mektup gibi sana ulaşsın diye… Sana söyleyemediklerim kalemimden yüreğine dökülsün diye… Beni bu renkli oyunlarla dolu dünyaya getiren can parçam… Daha 18’indeydin beni kucağına aldığında…

Keşke o ilk kucağına verildiğim anı görebilseydim… Eminim hep insanca bakan gözlerin şaşkındı ama yine çok güzel gülüyordu… Beni belki de acının en büyüğüyle doğurdun… Ve sevinçlerin en büyüğüyle kollarına aldın… Bana ilk davranışı, ilk gülüşü, ilk bakışı, ilk heceyi sen öğrettin… Beni hep karşılıksız, menfaatsiz, tertemiz sevdin… İlk ağlayışımı göğsümde dindirdin… Hala da dindiriyorsun ya… Birlikte büyüdün benimle, birlikte ağladın… Hiç bir kucak seninki kadar sıcak değilmiş anne… Bereketsin sen… Hayatıma şekil veren sanatkârsın… Sabırsın… Tahammülsün… Hem yumuşak hem sertsin… Merhametsin… Güçsün… Fedakârlıksın… Kendinden vazgeçen, benden hiç vazgeçmeyensin… Tesellisin… Vicdansın… Vefasın…
Anne kelimesinin tam karşılığı sensin… Ayağa kaldıransın… Tüm kalbiyle beni sevensin…
Sevgini öfkene siper edensin… Affedensin… Hep sesini duymak istediğimsin… Bana kızdığın zamanlardaki ses tonunu bile… Değişmeyen bir sen varsın bu dünyada… İyi ki senim emeğin, senin eserinim ben… Biliyorum ben senin uykusuz gecelerinim… Hüzünlerinim de… Huzursuz saatlerin, ağlamaların, sızlamaların ama sevinçlerin ve gururunum da… Gözümden tek damla yaş akmasın diye çırpınansın… Bak anne 40’ıma merdiven dayadım… Hala öğreniyorum… Hala büyüyorum… Dallarından mutluluk saçıp, içi yanan çınar ağacı gibiyim.

Zaman geçiyor, her gün bir yaprak, her gün bir damla daha hayattan… Ben hala büyüyorum anne. Sen yine de beni merak etme, her şeyle savaşmayı, güzel günlerin de olacağını ben senden öğrendim anne. İyi senden doğdum, senden oldum… Öğrettiğin her şey için teşekkür eder ve yaşattığım her şey için özür dilerim…
Seni bilerek ya da bilmeyerek üzdüğüm her an için o güzel ruhundan özür diliyor ve affetmeni diliyorum…
Yılların yükünü çekmiş, yorgun ama dimdik omuzlarını çok seviyorum…
Anneler Günün kutlu olsun…

‘Ne cenneti merak ediyorum ne de cehennemi. Çünkü ben annemi gülerken de gördüm, ağlarken de….’
Özdemir Asaf

Diğer Haberler

Başa dön tuşu